Red Sky Warning

Red Sky Warning

Lilou & John – Dead Girl Walking

by Skywatcher

Οι Lilou & John είναι ένα ντουέτο από την Σουηδία που παίζει ανεξάρτητη ροκ μουσική (indie rock). Η ίντι ροκ είναι ένα είδος της εναλλακτικής ροκ που έχει τις ρίζες της στις μουσικές σκηνές της δεκαετίας του 1980 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το όνομά της προέρχεται από την αγγλική λέξη independent που σημαίνει ανεξάρτητος. Το ντουέτο Lilou & John παίζει dissident indie pop, τραγούδια από και για αντιφρονούντες, με στίχο που ενοχλεί την αστυνομία σκέψης.

Οι Lilou & John (John και Lilou Dübeck) είναι σήμερα μία από τις πιο διάσημες μη πολιτικά ορθές σουηδικές rock / pop μπάντες. Έχουν στιγματιστεί και εξορισθεί από το σύστημα επειδή δεν ακολουθούν το κοπάδι και γιατί ο στίχος τους δεν εντάσσεται στα όρια που έχει θεσπίσει η πολιτική ορθότητα. Όπως λένε οι ίδιοι, θέλουν να γράψουν τη δική τους ιστορία για τις μεγάλες «πατροκτονίες» της εποχής μας, (οι γονείς που ανήκουν στην «Γενιά του Μάη του ‘68») την ιστορία για τα παιδιά της Ταυτότητας που αρνήθηκαν να υπακούσουν τους γονείς τους, αποφασίζοντας να πορευθούν με τον δικό τους τρόπο.

Μιλάνε για την καταπίεση της ελευθερίας του λόγου που οδήγησε σε τεράστια αύξηση τον αριθμό των αντιφρονούντων. Πολλές χιλιάδες άνθρωποι σήμερα έχουν χάσει τα πάντα από το «κυνήγι μαγισσών» που εξαπέλυσαν εναντίον τους τα μεγάλα εταιρικά media. Έχασαν τις δουλειές τους επειδή τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν ενάντια στη νέα αριστερή πολιτική της “ανεκτικότητας”. Οικογένειες ξεριζώθηκαν, μητέρες, πατέρες και παιδιά στιγματίστηκαν ως σύγχρονοι λεπροί που δεν πρέπει να τους αγγίζεις. Και ακριβώς όπως οι λεπροί των παλαιών χρόνων, στους αντιφρονούντες της Σουηδίας δεν έχει απομείνει απολύτως τίποτα να χάσουν. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους έχουν πλέον συνειδητοποιήσει ότι μπορούν επίσης να αντιδράσουν και να αντεπιτεθούν. Να γίνουν πολεμιστές.

Οι Lilou & John δηλώνουν ότι δεν είναι πολιτικό συγκρότημα. Όλα όσα κάνουμε είναι πολύ προσωπικά, λένε. Πολλά από τα τραγούδια μας γράφονται για την υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου απλώς και μόνο διότι έχουμε μπουχτίσει να ακούμε τι πρέπει και τι δεν πρέπει να λέμε. Καμία ιδεολογία ή θρησκεία δεν μπορεί να νικήσει την τέχνη, την επιστήμη και τη λογική και μπορούμε και συνδυάζουμε πολλά αριστερά και δεξιά στοιχεία στην καθημερινή ζωή και τη μουσική μας. Πιστεύουμε ότι η μουσική μας είναι πολύ επαναστατική και ανατρεπτική. Το αστείο είναι ότι αν σήμερα επαναστατήσεις και εκδηλώσεις εναντίον του συστήματος, οι άρχουσες τάξεις θα σε χαρακτηρίσουν “ακροδεξιό” ανεξάρτητα από το τι πιστεύεις. Ως εκ τούτου, πολλοί άνθρωποι που ανήκουν στη ακροδεξιά πιστεύουν ότι είμαστε ένα αρκετά περίεργο ζευγάρι, αλλά συνειδητοποιούν επίσης ότι συμμεριζόμαστε το ίδιο ενδιαφέρον για την εξάλειψη της πολιτικής ορθότητας και ότι δεν φοβόμαστε να μας δουν να βρισκόμαστε μαζί με “ναζί”.

Ελπίζουμε κάποια μέρα τα πράγματα να αλλάξουν, λένε. Κάποια μέρα η μουσική βιομηχανία των “αρετών” του “ιερού 1968” να χάσει τον έλεγχο και η μη συμβατική μουσική να επιτραπεί και πάλι σε όλες τις μεγάλες πλατφόρμες. Μια μέρα που δεν θα είναι αμφιλεγόμενο να αμφισβητούμε την πολιτική ορθότητα ή να γράφουμε τραγούδια για την ουγγρική εξέγερση του 1956. Θα έρθει εκείνη η μέρα και όσο περισσότερη μουσική γράφουμε τόσο νωρίτερα θα έρθει. Ακόμα και αν μέχρι τότε θα έχουμε κουραστεί και εξαντληθεί από τον ατέρμονο αγώνα για να έρθει μια νέα μουσική στον κόσμο. Για εμάς, κάθε fan μας που μας γράφει, εξηγώντας πώς ένα από τα τραγούδια μας τον έκανε να κλαίει γιατί συνειδητοποίησε ότι οι κομμουνιστές χάνουν τον πόλεμο της κουλτούρας ή ότι του ξύπνησαν αναμνήσεις από την εποχή πριν από την έναρξη της μαζικής μετανάστευσης όταν άκουσε τη Λίλου να τραγουδάει, κάθε τέτοιος fan μας, μας πείθει ότι αξίζει τον κόπο. Χιλιάδες φορές. Ποτέ δεν θα κάναμε τίποτα άλλο. Θα συνεχίσουμε. Και πλέον δεν υπάρχει επιστροφή.

Στις 20 Ιουνίου 2018 κυκλοφόρησαν το τελευταίο τους άλμπουμ με τον τίτλο “Airing from Kolyma” (Κολίμα ήταν γνωστό γκουλάγκ στην ΕΣΣΔ). Πριν από αυτό είχαν ηχογραφήσει το άλμπουμ με τον τίτλο “Patriot Child”. Τα τραγούδια που ασχολούνται με σεξουαλικά εγκλήματα μεταναστών ποτέ δεν είναι ευπρόσδεκτα. Ούτε τα τραγούδια που μιλάνε για την ένοχη συνομωσία της σιωπής από τους πολιτικούς και τα μέσα ενημέρωσης.

Από αυτό το τελευταίο τους άλμπουμ είναι το τραγούδι Dead Girl Walking που μιλάει για τον θάνατο ενός ακόμα κοριτσιού (στην Αγγλία), που βιάστηκε και δολοφονήθηκε από κάποιον αλλοδαπό στον βωμό της «θεάς» πολυπολιτισμικότητας, με την κυβέρνηση και τις εφημερίδες να προσπαθούν να “θάψουν” την είδηση, παρουσιάζοντας τον δράστη ως «καλό παιδί» που «γνώρισε και αυτός το πόνο» και συστήνοντας στον κόσμο να «ηρεμήσει» και να το ξεχάσει…

Lilou & John – Dead Girl Walking

Lilou & John is a duo from Sweden that plays independent rock music (indie rock). Indie Rock is a kind of alternative rock that has its roots in the 1980s music scenes in the United Kingdom and the United States. Its name comes from the English word meaning independent. Lilou & John plays dissident indie pop, songs from and for dissidents, with lyrics that bother the thought police.

Lilou & John (John and Lilou Dübeck) is today one of the most famous non-politically correct Swedish rock / pop bands. They have been stigmatized and exiled from the system because they do not follow the herd and their lyrics are not within the boundaries established by political correctness. As they say, they want to write their own story about the great “patricians” of our time (their parents belonging to the “Generation of May ’68”) the story about Identity children who refused to obey parents, deciding to go in their own way.

They are talking about the oppression of freedom of speech which has led to a huge increase in the number of dissidents. Many thousands of people today have lost everything from the “witch hunt” launched by large corporate media. They lost their jobs because they dared to protest against the new left tolerance policy. Families have been uprooted, mothers, fathers and children have been stigmatized as modern lepers that you should not touch. And just like the lepers of the old days, the dissidents of Sweden have nothing left to lose. Many of these people have now realized that they can also react and fight back. Become warriors.

Lilou & John say they’re not a political band. Everything we do is very personal, they say. Many of our songs are written for the defense of freedom of speech simply because we have begun to hear what we should and should not say. No ideology or religion can defeat art, science, and logic, and we can combine many left and right elements into our everyday life and music. We believe that our music is very revolutionary and subversive. The funny thing is that if you today revolts and protests against the system, the ruling classes will call you “far right” regardless of what you believe. Therefore, many people in the far-right believe that we are a rather strange couple, but they also realize that we share the same interest in eradicating political correctness and that we are not afraid to be seen with a “Nazi.”

We hope someday things will change, they say. Some day the musical industry of the “virtues” of the “holy 1968” loses control and the unconventional music is allowed again on all major platforms. One day it will not be controversial to question political correctness or to write songs about the 1956 Hungarian uprising. That day will come and the more music we write the sooner it will come. Even if by then we are tired and exhausted by the endless struggle to bring new music to the world. For us, every fan who writes to us, explaining how one of our songs made him cry because he realized that the Communists were losing the culture war or woke up his memories from the time before the start of mass immigration, when he heard Lilou sing, every such fan convinces us that it is worth it. Thousands of times. We would never do anything else. We will continue. And there is no return.

On June 20, 2018 they released their latest album titled “Airing from Kolyma” (Kolyma was known as Gulag in the USSR). Before that they recorded the album titled “Patriot Child”. Songs dealing with sexual offenses of migrants are never welcome. Nor are the songs that talk about the conspiracy of silence by politicians and the media.

From this last album comes Dead Girl Walking, which talks about the death of a girl (in England), raped and murdered by an alien at the altar of the “goddess” of multiculturalism, with the government and the newspapers trying to ” bury “the news, presenting the murderer as a “good kid” who “also experienced the pain” and recommending the world to “calm down” and forget it …